De oorsprong van Valentijn


14 februari: Valentijnsdag. De meest romantisch dag van het jaar, geheel in het teken van de liefde. Maar hoe is deze dag ontstaan?

 
Sint Valentijn
De legende gaat dat de Romeinse Keizer Claudius II, Sint Valentijn probeerde over te halen zich te bekeren tot het geloof van de Romeinen. Sint Valentijn weigerde dit en werd ter dood veroordeeld omdat hij anderen tot het Christendom probeerde te bekeren. Dit is alles behalve een romantisch verhaal en daarom is er een sentimentele draai aangegeven: Sint Valentijn weigerde een wet uit te voeren die het jonge mannen verbood om te trouwen – de keizer was er van overtuigd dat ongetrouwde mannen betere soldaten zijn. Valentijn nam toch de trouwgeloften af en werd hierom gearresteerd en ter dood veroordeeld. Vlak voor zijn executie verstuurde hij een kaart getekend met ‘van jouw Valentijn’.

Vervanging van Lupercalia
In 496 werd 14 februari uitgeroepen tot Valentijnsdag door Paus Gelasius I. Er is weinig bekend over heiligen met de naam Valentijn of Valentinus. Daarom werd er in de 18e eeuw geopperd dat Valentijn een ander feest verving: Lupercalia. Dit is een oud Romeins feest waarbij de ongehuwde vrouwen aan de ongehuwde mannen werden gekoppeld. Dit werd naar verluidt gedaan door alle namen van de vrouwen in een kom te gooien, candlelight-love-romantic-3455-830x550waaruit de mannen een naam konden trekken. De vrouw  wiens naam uit de kom werd gevist, werd de partner van de man. Dit eeuwenoude feest werd verboden toen het Christendom opkwam. Het Lupercalia-feest dat op 15 februari werd gevierde, veranderde naar Valentijnsdag op 14 februari.

Leuk detail: pas aan het einde van de 20e eeuw is deze dag van de liefde commercieel geworden.